اطلاعات کلی در مورد کلسیم – Calcium
اسامی دیگر به لاتین: Acétate de Calcium, Aspartate de Calcium, Bone Meal, Calcio, Calcium Acetate, Calcium Aspartate, Calcium Carbonate, Calcium Chelate, Calcium Chloride, Calcium Citrate, Calcium Citrate Malate, Calcium D-Gluconate, Calcium Disuccinate, Calcium Gluconate, Calcium Glycerophosphate, Calcium Hydrogen Phosphate, Calcium Hydroxyapatite, Calcium Lactate, Calcium Lactogluconate, Calcium Orotate, Calcium Phosphate, Calcium Sulfate, Carbonate de Calcium, Chélate de Calcium, Chlorure de Calcium, Citrate de Calcium, Citrate Malate de Calcium, Coquilles d’Huîtres Moulues, Coquilles d’œuf, Dicalcium Phosphate, Di-Calcium Phosphate, Dolomite, Egg Shell Calcium, Gluconate de Calcium, Glycérophosphate de Calcium, Heated Oyster Shell-Seaweed Calcium, Hydroxyapatite, Lactate de Calcium, Lactogluconate de Calcium, MCHA, MCHC, Microcrystalline Hydroxyapatite, Orotate de Calcium, Ossein Hydroxyapatite, Oyster Shell, Oyster Shell Calcium, Phosphate de Calcium, Phosphate de Calcium Hydrogène, Phosphate de di-Calcium, Phosphate Tricalcium, Poudre d’os, Sulfate de Calcium, Tricalcium Phosphate.
کلسیم ماده معدنی است که بخش عمده ای از استخوان و دندان را تشکیل می دهد. قلب، اعصاب و انعقاد خون نیاز به کلسیم دارند.
از کلسیم کربنات به عنوان ضداسید برای سوزش سر دل استفاده می شود. به همراه کلسیم استات برای کاهش سطح فسفات در بیماران کلیوی مورد استفاده قرار می گیرد.
مواد غذایی سرشار از کلسیم عبارت اند از محصولات لبنی، کلم بروکلی، آب مرکبات غنی شده با کلسیم، آب معدنی، کنسرو ماهی با استخوان و سویا فرآوری شده با کلسیم.
استخوان ها و دندان ها بیش از 99% کلسیم بدن را به خود اختصاص داده اند. کلسیم همچنین در عضلات، خون و دیگر بافت ها نیز یافت می شود. کلسیم موجود در استخوان می تواند به عنوان یک ذخیره در مواقع نیاز بدن مورد استفاده قرار گیرد. میزان کلسیم بدن با افزایش سن کاهش می یابد و از طریق عرق و یا سلول های پوستی دفع می شود. همچنین، با افزایش سن در زنان جذب کلسیم به دلیل کاهش سطح استروژن کاهش می یابد. جذب آن با توجه به نژاد، سن و جنس متفاوت است.
در مواقع شکستگی و بازسازی استخوان به کلسیم نیاز است. مصرف بیشتر کلسیم به بازسازی مناسب استخوان کمک کرده و آن را مستحکم نگه می دارد.
مصرف به اندازه آن به صورت خوراکی و یا تزریق آنکبی خطر است بعضاً عوارضی جزیی مثل آروق یا نفخ را به دنبال دارد.
مصرف دوز بالای آن می تواند خطرناک باشد. حداکثر میزان استفاده در نوزادان تا 6 ماه 1000 میلی گرم، 6 تا 12 ماه 1500 میلی گرم، 1 تا 8 سال 2500 میلی گرم، 9 تا 18 سال 3000 میلی گرم، 19 تا 50 سال 2500 ، بالای 51 سال 2000 میلی گرم. مصرف بیش از آن عوارض جدی به دنبال خواهد داشت. مصرف روزانه بیش از 1000 تا 1300میلی گرم خطر حمله قلبی را افزایش می دهد. برای محاسبه میزان کلسیُم دریافتی 300 میلی گرم را برای مواد غذایی غیرلبنی و 300 میلی گرم را برای شیر یا آب پرتقال غنی شده اختصاص دهید.
ملاحظات و هشدارها
حاملگی و شیردهی: مصرف خوراکی معمول آن بی تطر است.
سطح پایین اسید معده: این افراد اگر کلسیُم را با معده خالی مصرف کنند جذب آن کاهش می یابد. هرچند این اتفاق در صورت مصرف همراه با غذا رخ نمی دهد.
سطح بالای فسفات در خون: بین مقدار کلسیُم و فسفات در بدن می بایست تعادل برقرار باشد. مصرف زیاد کلسیُم این تعادل را بر هم زده و آسیب زننده است.
تیرویید کم کار: مصرف کلسیُم می تواند در درمان هورمون تیرویید تداخل ایجاد کند. آن را با فاصله حداقل 4ساعت مصرف کنید.
عملکرد ضعیف کلیه: مصرف مکمل کلسیُم می تواند سطح کلسیم موجود در خون را به شدت افزایش دهد.
کشیدن سیگار: افراد سیگاری کلسیُم کمتری را جذب می کنند.
استفاده از مکمل های کَلسیم معمولا به دو مرتبه در روز تقسیم می شود برای افزایش جذب. بهتر است که 500 میل یا کمتر همراه با غذا مصرف شود.
مقدار مورد نیاز مصرف برای 1 تا 3 سال 700 میلی گرم، 4 تا 8 سال 1000 میلی گرم، 9 تا 18 سال 1300 میلی گرم، 19 تا 50 سال 1000 میلی گرم، مردان 51 تا 70 سال 1000 میلی گرم، زنان 51 تا 70 سال 1200 میلی گرم، بالای 70 سال 1200 میلی گرم، حامله و شیرده زیر 19 سال 1300،بین 19 تا 50 سال 1000 میلی گرم.
حداکثر مصرف برای تا 6 ماه 1000 میلی گرم، 6 تا 12 ماه 1500 میلی گرم، 1 تا 3 سال 2500، 9 تا 18 سال 3000، 19 تا 50 سال 2500، بالای 50 سال 2000 میلی گرم.
از مصرف بیش از 1000 تا 1300 میلی گرم در روز خودداری کنید.
ترجمه شده از وبسایت: www.webmd.com