واکنش آلرژیک

واکنش آلرژیک

بهمن ۳, ۱۳۹۵ مهبد علوی

واکنش آلرژیک – Allergic Reaction


اسامی دیگر آن عبارتند از:

  • آلرژی ( حساسیت )
  • واکنش آنافیلاکتیک (  یا آنافیلاکسی ) ( اگر شدید باشد )

علائم واکنش آلرژیک

علائم آنافیلاکسی معمولا بعد از چند دقیقه از مواجهه با آلرژن شروع می شود. گلو متورم می شود و تنفس دشوار می شود.  ممکن است به علت تغییر فشار خون، کاهش سطح هوشیاری و یا شوک رخ دهد. تزریق اپی نفرین ممکن است حملات آنافیلاکتیک را تسکین دهد، ولی حتما باید بیمار به بیمارستان برده شود چون علائم در مدت چند ساعت ممکن است عود کند. در بیمارستان، به بیمار ممکن است آنتی هیستامین، اکسیژن و یا مایعات وریدی داده شود. اگر واکنش آنافیلاکتیک وجود داشته باشد، باید ایمونولوژیست / آلرژیست بیمار را برای پیشگیری از حملات بعدی ویزیت کند.


مرور کلی

زمانی واکنش آلرژیک رخ می دهد که  دستگاه ایمنی به آلرژن بیش از حد واکنش نشان دهد. گرده گل و گیاه، گرد و غبار، دارو و یا گزش حشرات و برخی غذاها ممکن است آلرژن باشند. بیشتر واکنش های آلرژیک خفیف هستند ولی سایر موارد شدید و تهدید کننده ی حیات  هستند. واکنش های شدید آنافیلاکسی نام دارد. آنافیلاکسی یک اورژانس پزشکی است چون فرد بدون درمان فوری از دنیا می رود. مراقبت های اورژانسی شامل تزریق اپی نفرین  و  داروی آدرنالین است.


چه چیزی انتظار می رود؟

آنافیلاکسی واکنش آلرژیک  در کل بدن است. علائم آن شامل رنگ پریدگی پوست، راش، تورم مفصل یا لب، تعریق، و غش کردن و ویز و خارش گلو یا دهان، خشونت صدا، تهوع، کرامپ های شکمی، تشنج، گیجی، و کاهش هوشیاری می باشد. علائم  واکنش آلرژیک خفیف شامل عطسه، گرفتگی و آبریزش و خارش بینی، قرمزی پوست و  التهاب سینوس ها می باشد.


درمان واکنش آلرژیک

گزینه های درمانی برای آنافیلاکسی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • اپی نفرین تزریقی
  • اکسیژن
  • مایعات داخل وریدی
  • آنتی هیستامین ها
  • کورتیکواستروئید ها
  • عدم تماس با مواد محرک در آینده
  • ایمونوتراپی برای پیشگیری از واکنش های آینده

مراقبت شخصی

اگر واکنش آلرژیک خفیف باشد، معمولا با پرهیز از عوامل محرک، آنتی هیستامین های خوراکی و استفاده از داروهای ضد التهابی استروئیدی به صورت کرم اگر راش وجود داشته باشد، وضعیت بهتر می شود.

اگر آنافیلاکسی وجود دارد، طرح های خود درمانی ممکن است به پیشگیری از  حملات بعدی کمک کند:

  • پرهیز از عوامل محرک
  • اینکه بدانیم  در صورت مواجهه با عوامل محرک چه اقدامی انجام دهیم.
  • داشتن اپی نفرین در صورت تجویز پزشک
  • آموزش به بستگان و دوستان برای برخورد با آلرژی

چه مواردی این وضعیت را بدتر می کند

  • مواجهه مجدد با آلرژن
  • استعمال دخانیات
  • استرس
  • اضطراب

چه سوالاتی ممکن است از پزشک پرسیده شود؟

  • به نظر شما به چه مواردی آلرژی دارم؟
  • برای پیشگیری از واکنش های بعدی چه کار باید کرد؟

تشخیص

پزشک از بیمار شرح حال می گیرد، و سوالاتی در مورد علائم و زمان شروع واکنش های آلرژیک می پرسد و معاینات بالینی انجام می دهد. برای تعیین محرک ها، پزشک ممکن است تست های خونی و یا تست های خراش پوستی را برای بررسی آلرژن های احتمالی انجام دهد. قرمزی و تورم تائیدی است برای عامل محرک.


عوامل خطر

اگر واکنش آلرژیک قبلی ( حتی خفیف ) و یا شدید وجود داشته باشد و یا اگر آسم، تب یونجه و اگزما وجود داشته باشد، بیمار در خطر بالایی برای آنافیلاکسی قرار دارد.


ترجمه شده از وبسایت: www.webmd.com

مقالات مرتبط