تشخیص تومورهای مغز و نخاع در کودکان

تشخیص تومورهای مغز و نخاع در کودکان

مرداد ۲۱, ۱۳۹۶ نسخه مقالات نظرات

تشخیص تومورهای مغز و نخاع در کودکان

آیا می توان در اوایل بیماری، تومورهای مغزی و نخاعی را در کودکان پیدا کرد؟

غربالگری آزمایشاتی برای بیماری ها (مانند تومورهای مغزی و نخاعی) در افراد بدون علامت است.در این زمان هیچ آزمایش غربالگری برای بسیاری از کودکان که تومورهای مغزی و نخاعی قبل از شروع به نشان دادن علائم تومور، ندارد به طور گسترده ای توصیه نمی شود.این تومورها، معمولا به عنوان یک نتیجه از علائم و نشانه هایی که کودک دارا می باشد.در اغلب موارد چشم اندازی برای افراد مبتلا به تومور طناب نخاعی وجود دارد که بستگی به نوع تومور و محل آن و شناسایی زود آن دارد.اما با هر بیماری،تشخیص و درمان زودتر آن به احتمال زیاد مفید خواهد بود.برای کودکان با سندروم به ارث برده که در معرض خطر بالای تومورهای مغزی هستند،مانند نوروفیبروماتوسیس یا توبروس اسکلروز،پزشکان اغلب توصیه به معاینه مکرر و تست های دیگر دارند.این آزمایشات ممکن است منجر به شناسایی توموری شود که هنوز کوچک است.همه تومورهای مربوط به این سندروم ممکن است نیاز به درمان به صورت اصولی داشته باشنداما پیدا کردن آن ها ممکن است به پزشکان کمک کند که در ابتدای نظارت به سرعت به درمان تومور بپردازند در صورتی که این تومورها شروع به رشد و یا باعث مشکلاتی شوند.


تومور مغزی و نخاعی در کودکان چگونه تشخیص داده می شود؟

تومورهای مغزی ونخاعی معمولا با نشانه ها و علائمی که یک کودک دارد، پیدا می شود. اگر یک تومور مشکوک است، برای تایید تشخیص آن به آزمایش نیاز خواهد بود.

تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی بدن

اگر فرزند شما دارای علائم تومور مغزی ونخاعی باشد،دکتر یک سابقه پزشکی کامل از او می گیرد و یا  بر روی شروع علائم آن تمرکز خواهد کرد. دکتر یک معاینه عصبی در صورت امکان برای بررسی مغز و نخاع عملکرد فرزند شما انجام می دهد. بسته به سن کودک شما این آزمون ممکن است شامل رفلکس، احساس، قدرت عضلانی،چشم و حرکات دهان، هماهنگی، تعادل و هوشیاری و دیگر عملکردهای بدن باشد. اگر نتایج غیر طبیعی هستند، پزشک فرزند شما ممکن است شما را به یک متخصص مغز و اعصاب و یا یک جراح مغز و اعصاب معرفی کند تا معاینه دقیق تری نسبت به کودک شما صورت بگیرد.


آزمایشات تصویر برداری

پزشکان ممکن است به شما توصیه کنند که از فرزند خود تصویر برداری کنید. این آزمایشات شامل اشعه ایکس،آهن ربای قوی و یا مواد رادیواکتیو برای ایجاد تصویری از اندام های داخلی مثل مغز و طناب نخاعی هستند. تصاویر بدست آمده ممکن است توسط پزشکان در زمینه مربوطه دیده شود (جراح مغز و اعصاب-متخصص اعصاب و نورورادیولوژیست) و توسط پزشک برای فرزند شما مراقبت های اولیه در نظر گرفته شود.

تصویر برداری رزونانس مغناطیسی و سی تی اسکن اغلب برای بیماری های مغز مورد استفاده قرار می گیرند. اسکن مغز یا طناب نخاعی تقریبا در همه موارد تومور را نشان می دهد. پزشکان اغلب می توانند یک ایده و نظر در مورد نوع تومور بر اساس آن چه که اسکن نشان داده است در محل مغز و نخاع داشته باشند.

اسکن تصویر برداری رزونانس مغناطیسی (ام آر آی)

اسکن ام آر آی برای نگاه کردن به مغز ونخاع بسیار خوب هستند و بهترین راه برای دیده شدن تومور در این مناطق هستند. تصاویر ام آر آی معمولا در کسانی که از سی تی اسکن استفاده می کنند، دقیق تر است. اما آن ها تصاویری از استخوان های جمجمه نشان نمی دهند و در نتیجه ممکن است اثرات تومور در جمجمه را نشان ندهند. اسکن ام آر آی تصاویر دقیقی با استفاده از امواج رادیویی و آهن ربایی قوی به جای اشعه ایکس نشان می دهند به طوری که کودک در معرض تابش اشعه قرار نمی گیرد. مواد کنتراست بنام گادولینیوم ممکن است به داخل وریدها قبل از اسکن تزریق شوند تا جزئیات بهتر دیده شوند. در اغلب موارد تا یک ساعت اسکن ام آر آی می تواند باقی بماند. این آزمایش همچنین نیاز به فردی دارد برای چند دقیقه در یک زمان به صورت ساکن باقی بماند و حرکت نکند. برخی از کودکان ممکن است نیاز به استراحت پزشکی و یا حتی خوابیدن در طول انجام تست داشته باشند. دستگاه ام آر آی باز ممکن است یکی دیگر از گزینه های موجود باشد.هر چند که ممکن است تصاویر این دستگاه دقیق نباشند. دستگاه ام آر آی صدای بلند وزوز و سر و صدا ایجاد می کند که ممکن است باعث ایجاد ترس در کودک شما شود. در برخی از جاها برای جلوگیری از این سر و صداها هدفون و یا گوش بند توصیه می شود.

آنژیوگرافی با رزونانس مغناطیسی

شکل خاصی از ام آر آی است که برای نگاه کردن به رگ های خونی در مغز مورد استفاده قرار می گیرد. این روش می تواند قبل از جراحی برای کمک به جراح جهت برنامه ریزی عملیات مفید و موثر باشد.

طیف سنجی رزونانس مغناطیسی

این آزمون مانند ام آر آی است و برای اندازه گیری تعاملات امواج رادیویی با مواد شیمیایی مختلف در مغز انجام می گیرد. این آزمون برخی از ویژگی های برجسته تومورهای مغزی که در ام آر آی به خوبی نشان داده نمی شود را نشان می دهد. این آزمونگراف هایی بنام اسپکترا (طیف) را ایجاد می کند اما تصاویر خام نیز می تواند ایجاد نماید. ممکن است سرنخی از تومور بدست آورد اما در اغلب موارد یک روش برای نمونه برداری از تومور است که هنوز هم برای تشخیص دقیق از آن استفاده می شود. این طیف سنجی می تواند پس از درمان نیز مورد استفاده قرار گیرد و برای تعیین منطقه ای که هنوز هم به نظر می رسد غیر طبیعی باشد مورد استفاده قرار گیرد.

پرفیوژن رزونانس مغناطیسی

برای این آزمون، که به عنوان پرفیوژن ام آر آی نیز شناخته می شود یک ماده حاجب به سرعت در داخل ورید تزریق می شود. یک نوع خاص از ام آر آی تصویر بدست آمده از مقدار خون رفته شده از طریق مناطق مختلف مغز و تومور است.تومورها اغلب دارای یک منبع تامین خون بزرگتر از مناطق طبیعی مغز هستند. یک تومور در حال رشد ممکن است نیاز بیشتری به خون داشته باشد. پرفیوژن ام آر آی می تواند یک ایده خوب برای بهترین مکان برای بافت برداری باشد.این آزمون همچنین می تواند پس از درمان برای کمک به تعیین منطقه ای که هنوز هم به نظر می رسد غیر طبیعی باشد مانند باقی مانده تومور مورد استفاده قرار گیرد.

ام آر آی کاربردی

این نوع از ام آر آی به نظر می رسد جدیدتر بوده و برای تغییرات جریان خون در یک بخش فعال مغز مورد استفاده قرار می گیرد.این نوع آزمون می تواند تعیین کند که چه بخشی از مغز مسئول انجام وظایفی مانند آزادی بیان، اندیشه، احساس و یا حرکت است. پزشکان می توانند از آن برای تعیین این که چه قسمت هایی از مغز برای جلوگیری از برنامه ریزی زمانی برای جراحی یا پرتودرمانی عمل می کند،استفاده کنند. این آزمون شبیه به یک ام آر آی استاندارد است و در آن از کودک شما خواسته می شود کهوظایف خاص خود را انجام دهد و در این حالت از او اسکن گرفته می شود.

سی تی اسکن

سی تی اسکن از اشعه ایکس برای تولید تصاویر مقطعی دقیق از مغز و نخاع کودک شما استفاده می کند. به جای گرفتن یک تصویر،مانند اشعه ایکس به طور منظم،یک اسکنر سیتی بسیاری از تصاویر را با چرخیدن دور کودک می گیرد و سپس این تصاویر را در جداول مخصوصی قرار می دهد. پس از آن یک رایانه تصاویر را با تصاویری از بدن انسان ترکیب می کند. بر خلاف اشعه ایکس ، سی تی اسکن تصاویر دقیق از بافت های نرم در بدن انسان می گیرد. برای تومورهای مغزی و نخاعی، سی تی اسکن اغلب به عنوان اسکن ام آر آی است که به تولید تصاویر کمی پیچیده و عدم استفاده از تابش اشعه می پردازد. با این حال،نمونه هایی وجود دارد که در آن استفاده از سی تی اسکن نسبت به ام آ آی دارای محاسن و مزایای بیشتری است:

  • سی تی اکسن زمان کمتری نسبت به ام آر آی دارد و می تواند بویژه برای کودکانی که مشکل ماندن در بیمارستان دارند، مفید باشد.
  • سی تی اسکن جزئیات بیشتری را از لحاظ استخوان نزدیکتومور نسبت به ام آر آی فراهم می کند.
  • سی تی آنژیوگرافی که در زیر شرح داده شد،می تواند جزئیات بیشتری از عروق خونی در داخل و اطراف تومور نسبت به ام آر آی فراهم نماید.

قبل از اسکن، ممکن است به فرزند شما یک ماده حاجب ازطریق گرفتن یک رگ داخل وریدی تزریق شود. این امر به چشم انداز بهتری از هر نوع توموری که در حال حاضر وجود دارد، کمک می کند.کنتراست شامل ید ممکن است باعث گر گرفتگی(احساس گرما به خصوص در چهره) شود. برخی از مردم به رنگ و کهیر حساسیت دارند. به ندرت واکنش ها مانند مشکلات جدی مثل تنفس و یا فشار خون پایین خواهد بود. مطمئن باشید که به دکتر بگویید که کودک شما در ازای گرفتن مواد کنتراست حساسیت دارد.

سی تی اسکن طولانی تز از اشعه ایکس است اما مانند ام آر آی منظم و ادامه دار نیست.یک سی تی اسکنر یک جدوا باریک است که در داخل و خارج آن اسلاید وجود دارد. برخی از کودکان ممکن است نیاز به تسکین قبل از آزمایش داشته باشند تا مطمئن شوید که تصاویر گرفته شده باشد.

سی تی آنژیوگرافی

برای این آزمایش،در کودک شما ماده حاجب از طریق یک رگ تزریق می شود در حالی که فرد زیر دستگاه سی تی اسکن قرار دارد. اسکن تصاویر دقیق از رگ های خونی در مغز، می تواند برای برنامه ریزی عمل جراحی به پزشک کمک کند. سی تی آنژیوگرافی می تواند جزئیات بهتری از رگ های خونی در داخل و اطراف تومور نسبت به ام آر آنژیوگرافی فراهم کند.

اسکن توموگرافی تابش پوزیترون

برای این آزمایش،یک ماده رادیواکتیو(معمولا یک نوع شکر شناخته شده به عنوان FDG) وارد خون می شود. میزان استفاده از این ماده بسیار کم است و یک روز و یا بیشتر از بدن عبور می کند. از آن جا که سلول تومور در بدن به سرعت در حال رشد است، آن ها مقدار بیشتری از قند را نسبت به سلول های دیگر جذب می کنند. پس از حدود یک ساعت، کودک خود را به روی یک جدول در اسکنر PET جابجا می شود. اورا بر روی یک میز بهمدت ۳۰ دقیقه قرار می دهند در حالی که یک دوربین مخصوص تصویری از مناطق رادیواکتیویته در بدن ایجاد می کند.اگر کودک شما توانایی ماندن در زیر دستگاه را نداشته باشد باید به نحوی او را آرام کرد.تصویر اسکن PET جزئیاتی به اندازه سی تی اسکن و ام آر آی فراهم نمی کند. اما می تواند اطلاعات مفیدی در مورد نواحی غیر طبیعی که به احتمال زیاد موجب تومور می شوند، فراهم نماید. این آزمون می تواند پس از درمان برای کمک به تعیین منطقه ای که هنوز به نظر نمی رسد غیر طبیعی باشد مفید است.هر تومور باقی مانده در اسکن PET نشان داده خواهد شد.

آنژیوگرام

برای این آزمایش،یک رنگ خاص به عروق خونی نزدیک به تومور تزریق شده و پساز آن منطقه مورد نظر با اشعه ایکس رویت می شود. این آزمایش به پزشکان کمک می کند که جریان خون تومور را ببینند. این آزمون نه تنها زیاد برای تومورهای مغزی و نخاعی انجام می شود،بلکه تا حد زیادی توسط آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی و یا توموگرافی رایانه ای جایگزین شده است.


بافت برداری تومورهای مغزی و نخاعی

آزمایشات تصویر برداری مانند ام آر آی و سی تی اسکن ممکن است نشان دهند که کودک دارای تومور مغزی و یا نخاعی است. اما معمولا نوع تومور می تواند تنها با جدا کردن یک نمونه از تومور تعیین شود که این عمل بافت برداری نامیده می شود. بافت برداری ممکن است به عنوان یک روش تشخیص تومور مورد استفاده قرار گیرد و یا ممکن است بخشی از عمل جراحی برای درمان تومور باشد. نمونه بافت برداری در زیر یک میکروسکوپ به وسیله یک آسیب شناس دیده می شود (یک دکتر متخصص در تشخیص بیماری های آزمایش). گاهی اوقات ممکن است نیاز به یک نورو پاتولوژیست و یا یک آسیب شناس متخصص در بیماری های سیستم عصبی نیز باشد. آسیب شناس تعیین می کند که تومور خوش خیم یا بدخیم است و دقیقا نوع تومور چه می باشد. در برخی از موارد (مانند بسیاری از تومورهای آستروسایتوماس یا گلیوم ساقه مغز) ممکن نیست که بافت برداری تومور امن باشد به طوری که تشخیص تومور تنها در تصویر برداری و آزمایش امکان پذیر است. بافت برداری به طرق مختلفی می تواند صورت پذیرد.

بافت برداری سوزنی استریوتاکتیک

این نوع از بافت برداری ممکن است در زمانی که تصویر برداری و یا آزمایش نشان دهند که عمل جراحی برای برداشتن تومور ممکن است خطرناک باشد (مانند برخی از تومورها در مناطق حیاتی و یا عمیق درون مغز) استفاده شود. بسته به شرایط بافت برداری ممکن است در زمان بیداری کودک و یا حتی بیهوشی و خواب اوصورت بگیرد. اگر کودک بیدار است، جراح مغز و اعصاب اقدام به تزریق ماده بی حسی موضعی در نواحی پوست جمجمه می کند (در این حالت دردی در اطراف جمجمه و مغز احساس نمی شود). پس از آن یک قاب سفت و محکم بر روی سر کودک متصل می شود.این قاب کمک می کند تا جراح اطمینان یابد که تومور را دقیقا هدف قرار داده است. یک برش کوچک در پوست سر ایجاد کرده و یک سوراخ کوچک در حفره جمجمه ایجاد می شود. یک آزمایش ام آر آی یا سی تی اسکن همراه قاب برای کمک و راهنمایی به جراح برای فرو بردن سوزن توخالی به تومور و حذف تکه های کوچکی از بافت می تواند مورد استفاده قرار بگیرد.روش دیگر گرفتن یک ام آر آی یا سی تی اسکن است که با استفاده از آن در روی پوست سر یا خطوط صورت و پوست نشانه ای  ایجاد شود و با یک نقشه از داخل سر، مستقیم سوزن به داخل تومور فرو برده شود و از یک سیستم هدایت تصویر برای دیدن کار استفاده شود. هنوز هم به ساخت یک برش و حفر یک سوراخ درون جمجمه نیاز می باشد.

نمونه بافت برداری سپس توسط آسیب شناس و زیر میکروسکوپ دیده می شود. دکتر با دیدن این نمونه می تواند بگوید که تومور دقیقا از چه نوعی می باشد. این روش بهترین روش درمانی و پیش بینی مرض قبل از پیش روی  محسوب می شود.

کرانیوتومی

اگر آزمایشات تصویر برداری نشان دهند که تومور با جراحی درمان می شود، ممکن است نمونه برداری با سوزن دیگر انجام نگیرد. در عوض از یک عملیات بنام کرانیوتومی برای حذف تمام یا بخشی از تومور استفاده شود (برای از بین بردن بسیاری از تومورهای شناخته شده). نمونه های کوچکی از تومور بی درنگ توسط آسیب شناس در حالی که کودک هنوز در اتاق عمل است برای تشخیص اولیه دیده می شود. این امر می تواند برای راهنمایی درمان مفید باشد از جمله این که آیا عمل جراحی باید در آن زمان انجام شود یا در زمان دیگری باید انجام پذیرد. تشخیص نهایی در عرض چند روز در اکثر موارد صورت می گیرد. در مورد انواع تست های بافت برداری به اسناد سیتولوژی نمونه ها و بافت برداری سرطان مراجعه کنید و آن ها را مطالعه کنید.

پانکچر کمری (نخاع)

این آزمون برای سلول های سرطانی و یا مواد شیمیایی که توسط تومور در مایع مغزی نخاعی به وجود آمده اند استفاده می شود. این مایع به مغز و نخاع نفوذ پیدا می کند.

برای این آزمون، دکتر برای اولین بار یک منطقه در بخش پایین تر ستون فقرات را بی حس می کند. دکتر می تواند توصیه نماید که برای این که کودک با خیال راحت بخوابد، چیزی به او بدهیم.یک سوزن کوچک و توخالی برای عقب نشینی بخشی از مایع بین استخوان های ستون فقرات قرار داده می شود. این مایع سیال را برای دیدن سلول های سرطانی در زیر میکروسکوپ نگاه می کنیم. مایع مغزی نخاعی نیز می تواند برای برخی از مواد منتشر شده توسط برخی از تومورهای گرم سلول مورد آزمایش قرار بگیرد. پانکچر ناحیه کمری اغلب اگر تومور به عنوان یک نوع مدولوبلاستوماس شناخته شود،مورد استفاده قرار می گیرد و می تواند به طور معمول از طریق ماده مایع مغزی نخاعی گسترش پیدا کند. اطلاعات بدست آمده از ستون فقرات می تواند درمان را تحت تاثیر ثرار دهد.

آسپیراسیون مغز استخوان و بافت برداری

از آن جا که برخی از تومورها (به خصوص مدولوبلاستوماس) می توانند فراتر از سیستم عصبی منتشر شوند، برخی از پزشکان توصیه می کنند که به سلول های مغز استخوان در کودک باید نگاه کرد (قسمت داخلی استخوان) تا اگر سلول های تومور گسترش پیدا کرده اند بتوان آن ها را مشاهده کرد. آسپیراسیون مغز استخوان و بافت برداری اغلب در یک زمان مشابه انجام می گیرند. نمونه ها از پشت استخوان لگن گرفته می شود اما در برخی موارد ممکن است از استخوان های دیگر نیز نمونه گرفته شود.

در آسپیراسیون مغز استخوان، پوست لگن و سطح آن باید تمیز شده و سپس بی حسی موضعی باید صورت گیرد. در اغلب موارد در حالت خواب به کودک داروهای کسل کننده داده می  شود. سپس یک سوزن توخالی باریک در استخوان قرار داده می شود و از یک سرنگ برای آسپیراسیون یا خرد کردن مقدار کمی از مایع مغز استخوان استفاده می کنیم. بافت برداری مغز استخوان معمولا درست بعد از آسپیراسیون انجام می گیرد. یک قطعه کوچک از استخوان و مغز با سوزن برداشته می شود. از زمانی که بافت برداری انجام شده است، به سایت ها فشار وارد شده و از هر گونه خونریزی جلوگیری می نماید. نمونه ها پس از آن برای تشخیص سرطانی بودن زیر میکروسکوپ دیده می شوند.


تست خون و ادرار

این تست آزمایشگاهی به ندرت و برای تشخیص تومورهای مغز و نخاع مورد استفاده قرار می گیرد.اما اگر کودک شما در برخی از زمان ها بیمار بوده برای بررسی چگونگی عملکر خوب کبد، کلیه و برخی از ارگان های در حال فعالیت از این تست استفاده می شود. این امر به ویژه قبل از  برنامه ریزی برای جراحی مهم است.

اگر فرزند شما شیمی درمانی می کند، آزمایشات خون به طور معمول انجام می شود که این آزمایش برای بررسی خون و دیدن تاثیر درمان بر دیگر قسمت های بدن انجام می پذیرد.


چگونه تومورهای مغز و نخاع در کودکان درجه بندی می شوند؟

درجه بندی کردن یک سرطان، اندازه گیری این است که سرطان چقدر گسترش  پیدا کرده است. میزان گسترش سرطان بر مبنای نتایج تست های تصویر برداری و هر آزمون دیگری که انجام شده (نگاه کنید به بخش چگونه تومورهای مغز و نخاع در کودکان تشخیص داده می شوند؟) می باشد.

برای بسیاری از انواع سرطان ها، این مرحله یکی از عوامل مهم در انتخاب گزینه های درمان و در تعیین چشم انداز و پیش بینی سرطان است. اما تومورهای مغز و نخاع در برخی از راه های مهم سرطان در سایر نقاط بدن متفاوت است. یکی از دلایلی که سرطان می تواند خطرناک باشد این است که آن ها می توانند در بدن پخش شوند. تومورهایی که در مغز و نخاع شروع می شوند، می توانند به سایر قسمت های سیستم عصبی مرکزی گسترش  پیدا کنند اما آن ها تقریبا هرگز به سایر بخش های دیگر گسترش پیدا نمی کنند. این تومورها خطرناک هستند زیرا زمانی که رشد می کنند می توانند با وظایف ضروری مغز تداخل داشته باشند. از آن جا که اکثر تومورها از بافت مغز یا نخاع گسترش پیدا نمی کنند پس آن ها به طور رسمی ظاهر نمی شوند و یا خود را نشان نمی دهند.برخی از عوامل مهم در تعیین پیش بینی سرطان در فرزند شما عبارتند از:

  • نوع تومور(مانند آستروسیتوما-اپندیموما و غیره).
  • در جه تومور(چگونگی رشد تومور به صورت زیاد و سریع بر اساس نگاه به آن ها در زیر میکروسکوپ است).
  • محل و اندازه تومور.
  • چه اندازه از تومورها می توانند با جراحی از بین روند و یا حذف شوند(اگر این کار می تواند که انجام گیرد).
  • سن کودک شما.
  • سطح عملکردی کودک شما (آیا تومور تحت تاثیر عملکرد طبیعی مغز و فعالیت های روز مره قراردارد).
  • آیا تومور از طریف مایع مغزی نخاعی به سایر نقاط مغز منتشر می شود یا نه.
  • سلول های تومور فراتر از سیستم عصبی مرکزی گسترش پیدا می کنند یانه.

گروه های خطر مدولوبلاستوما

سیستم نمایش دادن یک روش استاندارد برای تیم مراقبت از سرطان به منظور توصیف میزان گسترش تومور است.این سیستم نمایش دادن رسمی برای برخی از تومورهای مغزی در دوران  کودکی ارائه شده است.به عنوان مثال،بسیاری از آزمایشات بالینی برای درمان مدولوبلاستوما استفاده از یک سیستمی است که کودکان را در محل به دسته استاندارد خطر و یا در معرض خطر تقسیم بندی می کند.کودکان قرار گرفته در معرض خطر بالا در هر یک از موارد زیر بکار می روند:

  • کودک کمتر از ۳ سال دارد.
  • بسیاری از تومورها در طی عمل جراحی نمی توانند برداشته شوند.
  • سلول های تومور در مایع مغزی نخاعی و یا دیگر قسمت های مغز گسترش پیدا کرده اند.
  • پزشکان هنوز این سیستم را به عنوان دقیقی که ممکن است پالایش نکرده اند.

تحقیقات اخیر نشان داده است که مدولوبلاستوماس  می تواند بر اساس تغییرات عمده ژن موجود در سلول های سرطانی به ۴ نوع تقسیم شود: هر نوع از مدولوبلاستوما چشم انداز مختلفی دارد، بنابراین پزشکان ممکن است قادر به استفاده از درمان مناسب برای هر کودک باشند (به نحقیقات اخیر در درمان تومورهای مغزی در کودکان نگاه کنید).


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org

مقالات مرتبط

نظر بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. وارد کردن موارد ستاره دار الزامی است